Hebt u even? 

Een stroom van onbenulligheden!

Het is heel wat jaren geleden. Een vriend van ons, benoemd als leraar aan een grote scholengemeenschap, kwam terug van de startdag van het nieuwe seizoen. “Hoe was het?” werd hem gevraagd. “We hadden kunnen zingen: Een stroom van onbenulligheden had d’overhand op mij!’

Als wijziging van Psalm 130: 2 in de oude berijming, over ‘een stroom van ongerechtigheden’. Hij bedoelde de lange rij van gedrags- en kledingregels die waren ‘afgekondigd’. Waar maken mensen zich soms druk over! 

“Terugkijkend op zoveel jaren ‘bij de kerk horen’ herinner ik mij veel redenen van mensen om uit de kerk weg te blijven.. Om allerlei ‘onbenulligheden.’

Ik zie nog hoe teleurgesteld mijn vader als koster was, toen na verbouw van de kerk de plaatsen opnieuw verdeeld werden. ‘Als we die plaats daar niet terug krijgen, dan ziet u ons niet meer!’ Hij ving, eerder dan de kerkenraad, klachten op met als uitslag: dan komen we niet meer! Als de dominee niet wat anders – korter vaak- preekt…… als de organist niet beter – langzamer in die tijd- speelt. Als dat koor nog een keer zingt. Dan ziet u ons niet meer! Als ja!  Of ‘omdat’… Omdat  de man te zwaar is, of te licht… of niets van zich liet horen toen we om hem verlegen zaten…of iets zei dat verkeerd viel… 

Ik verdedig hier geen fouten – zeg: zonden – van de kerk. Ik weet er meer dan u. Maar verbaas me wel over zoveel onbenulligheden. Zeker als ik zie hoeveel eeuwen onze Heer het al met zo’n kerk heeft uitgehouden.  Een kerk vol zondaars en dat merk je soms maar al te goed.

Weet u, wie met honger naar de kerk komt, krijgt niet altijd het menu dat hij zelf het beste vind, maar wel(!!) Altijd(!!) wat te eten! Soms zelfs brood en wijn. Als maaltijd van de Kerk. Ik vergeet nooit meer de man die na de eerste zin al genoeg gegeten had. U weet wel, over Hem die de trouw bewaart en niet loslaat wat Zijn hand begon!

 

Zegert de Graaf